ഗള്‍ഫിലെ മൂട്ടകള്‍ . (കഥ)
മൂട്ട കാരണം ഉറക്കം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും ഒരു ഗള്‍ഫുകാരന്‍
ഉണ്ട് എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല...ഗള്‍ഫില്‍ ഇതൊരു ആഗോള
പ്രതിഭാസമാണ്... അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ കഥ വായിച്ചപ്പോള്‍ കോപ്പി
അടിക്കാന്‍ തോന്നി, മാന്യമായ രീതിയില്‍ എഴുതിയ ഇരയുടെ പേര് വെച്ച് തന്നെ
ഗള്‍ഫിലെ മൂട്ടകള്‍ . (കഥ) - നസറുദ്ധീന്‍ മണ്ണാര്‍ക്കാട്
https://www.facebook.com/nasrudeen.Mannarkkad
കാരുണ്യവാനായ ദൈവം എന്തിനാണ് ഈ മൂട്ടകളെ സൃഷ്ടിച്ചത്?എന്തിനായിരിക്കാം അവയെ ഒരു ജീവിത മാര്‍ഗം തേടി കടല്‍ കടന്നു ഈ മണലാരണ്യത്തില്‍ എത്തിയ അനേകായിരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വിന്യസിച്ചത്?
ചിന്തകളെല്ലാം ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ മൂട്ടയെന്ന ഒരു ജൈവ ബിന്ദുവിലേക്ക് കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.ഉറക്കിലും ഉണര്‍വിലും ചിന്തകളും സ്വപ്നങ്ങളും മൂട്ടയെന്ന ഒരു മഹാ ജൈവ പ്രതിഭാസതിലേക്ക് മാത്രമായി ഒതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ബാല്യ കാലങ്ങളിലെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഗള്‍ഫിന് വര്‍ണ്ണ കടലാസുകളില്‍ പൊതിഞ്ഞു നീട്ടിയ ഗള്‍ഫ്‌ മുട്ടായിയുടെ മധുരമായിരുന്നു....കണങ്കാലിന്റെ വെളുപ്പ്‌ കാണക്കെ ലുങ്കി മടക്കിയുടുത്ത് ഗള്‍ഫിന്റെ പകിട്ട് കാട്ടി നടക്കുമായിരുന്ന ദുബായ് മമ്മാലിക്കയുടെ അത്തറിന്റെ നറുമണമായിരുന്നു.അരുമ്പി തുടങ്ങിയ പഴയ ആല്‍ബങ്ങളിലെ ഫോട്ടോകളിലെ നിറക്കൂട്ടുകളായിരുന്നു.........
നാല് കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് മൂത്ത പെങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിന്റെ കടം വീട്ടാനാണ് കടല്‍ കടന്നു ഈ മണലാരണ്യത്തില്‍ എത്തിയത്... അന്ന് മുതലാണ് പൊള്ളുന്ന ജീവിതാനുഭാവങ്ങളിലേക്ക് മണലാരണ്യത്തിലെ കനത്ത ചൂടും രാത്രികളിലെ ഏകാന്തതയിലേക്ക് മൂട്ടകളുടെ വിഹാരവും കടന്നു കൂടിയത്...സര്‍വത്ര മൂട്ടകള്‍!സര്‍വ്വ വ്യാപികള്‍ !! സര്‍വ്വ സംഹാരികള്‍ !!! ഹൊ!!!!
പകല് മുഴുവന്‍ കത്തുന്ന സൂര്യന് കീഴില്‍ ചോര നീരാക്കിയ അധ്വാനം....രാത്രിയോ? ലൈറ്റണച്ചു കിടന്നാലുടന്‍ എവിടെ നിന്നോ ഇരമ്പി ഇരച്ചു വന്ന് ചോര കുടിക്കുന്ന മൂട്ടകളെന്ന വിനാശകാരികള്‍.... ദേഹം മുഴുവന്‍ അരിച്ചു നടന്ന് ചോര കുടിച്ചു വയര്‍ നിറച്ച്‌ അവ സ്വയം പിന്തിരിയണം ഒരു പോള കണ്ണടക്കാന്‍ .....രാത്രിയുടെ അവസാന യാമങ്ങളില്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും ആവുമത്.....
മൂട്ടകള്‍, ചെമമണ്ണ് തേച്ച പഴയ പനമ്പ് കെട്ടിയ കുടിലിലെ കുട്ടിക്കാലം ഓര്‍മിപിച്ചു.....ആ ചുമരിലെ കുഞ്ഞു മാളങ്ങളില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന മൂട്ടകളെ ചിമ്മിനി വിളക്കിന്‍റെ നുറുങ്ങു വെട്ടത്തില്‍ വേട്ടയാടിയിരുന്ന വല്ലുമമയെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു അവരുടെ തിമിര കണ്ണുകളെയും ഞരമ്പ് തെളിഞ്ഞ കൈകളെയും പരുക്കന്‍ വിരല്‍ തുമ്പുകളില്‍ പറ്റി ചേര്‍ന്ന ചോരയും അതിന്റെ രൂക്ഷമായ മണത്തെയും ഓര്‍മിപിച്ചു ........
മൂട്ടകള്‍, ഒത്തു പള്ളി മോല്ലാക്കയെയും അവിടവിടം രക്തം കട്ട പിടിച്ചു കിടന്ന അരുമ്പി തുടങ്ങിയ മുഷിഞ്ഞ വെള്ള കുപ്പയത്തെയും നെറ്റിയിലെ തഴമ്പിനെയും മുഖത്തെ ച്ചുളിവുകളെയും ഓര്‍മിപ്പിച്ചു.....
അപ്പോഴൊക്കെ പരേതാത്മക്കള്‍ക്ക് പര ലോക സൌഖ്യവും മൂട്ടകള്‍ക്ക്‌ ശാപവും ചൊരിഞ്ഞു.
ക്യാമ്പുകളില്‍ നിന്ന് ക്യാമ്പുകളിലേക്കുള്ള ഇടവിട്ടുള്ള യാത്രകളിലുടനീളം മൂട്ടകളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകള്‍ അലോസരപെടുതിയിരുന്നു... ചിലപ്പോള്‍ നഗര പ്രാന്തങ്ങളിലേക്ക്, ചിലപ്പോള്‍ പോര്‍ട്ടബിള്‍ ക്യാബിനുകളിലെക്ക്, മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ മണലാരണ്യത്തിലെ വിജനമായ വെളിമ്പുറങ്ങളിലേ ഇരുട്ടിന്‍റെ ഇരുട്ടിലേക്ക്..... എല്ലായിടത്തും അസംഖ്യം മൂട്ടകള്‍ ആഹാരവും ജീവ രക്തവും തേടി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ക്യാമ്പുകളില്‍ നിന്ന് ക്യാമ്പുകളിലേക്കുള്ള ഇടവിട്ടുള്ള യാത്രകളിലുടനീളം മൂട്ടകളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകള്‍ അലോസരപെടുതിയിരുന്നു... ചിലപ്പോള്‍ നഗര പ്രാന്തങ്ങളിലേക്ക്, ചിലപ്പോള്‍ പോര്‍ട്ടബിള്‍ ക്യാബിനുകളിലെക്ക്, മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ മണലാരണ്യത്തിലെ വിജനമായ വെളിമ്പുറങ്ങളിലേ ഇരുട്ടിന്‍റെ ഇരുട്ടിലേക്ക്..... എല്ലായിടത്തും അസംഖ്യം മൂട്ടകള്‍ ആഹാരവും ജീവ രക്തവും തേടി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രവാസത്തിന്‍റെ ആദ്യ നാളുകളില്‍ അല്പം ചെറുത്തു നില്പ് നടത്തി നോക്കിയിരുന്നു ......അതിനായി ആദ്യം മുഷിഞ്ഞു നിറം മങ്ങിയ പഴയ ബെഡ് ഷീറ്റ് മാറ്റി തൂവെള്ള നിറമുള്ള മറ്റൊന്ന് വാങ്ങി....ബെഡിന്റെ മുക്കു മൂലകളില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂട്ടകളെ തിരഞ്ഞു പിടിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും ലളിതമായ മാര്‍ഗം ആണത്.
റൂമിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് കനത്ത ഇരുട്ട് പരക്കുമ്പോള്‍ ഇരമ്പി ഇരച്ചു വരുന്ന മൂട്ടകളെ മൊബൈലിലെ ടോര്‍ച് ഓപ്ഷന്‍ ഓണ്‍ ചെയ്ത് പിടികൂടുകയായിരുന്നു അടുത്ത പടി. ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണത്തിനെ പിടികൂടുമ്പോഴേക്ക് ബാക്കിയുള്ളവ ഓടി മറയും.. പിടി കൂടിയവയെ ബെഡിന്റെ മെറ്റല്‍ ഫ്രൈമുകളില്‍ അമര്‍ത്തി പ്രതികാരം തീര്‍ക്കും.....ഓടി മറഞ്ഞവയെ പിന്തുടരാതെ ടോര്‍ച് ഓഫ് ചെയ്ത് ഊഴം കാത്തു കിടക്കും.
ആ പോരാട്ടം അധിക കാലം നീണ്ടു നിന്നില്ല. സഹാവാസിയായ ഒരു പരുക്കന്‍ പത്താനിയുടെ മുരള്‍ച്ചയില്‍ അതവസാനിച്ചു.
"ലൈറ്റ് ബന്ദ് കരോ ഭായ്..."
മൊബൈല്‍ ടോര്‍ച് ഓഫ് ചെയ്ത് ഉറങ്ങാനാണ് അവന്‍റെ ഉത്തരവ്... പുഷ്തു ഭാഷയില്‍ പിന്നെയും എന്തോക്കൊയോ അവന്‍ പിറു പിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് മിണ്ടാതെ കിടന്നു കുറെ നേരം. പിന്നീടെപ്പോഴോ ഇരമ്പി ഇരച്ചു വന്ന ഒന്നു രണ്ടു മൂട്ടകളെ തപ്പി പിടിച്ച് അവന്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ബെഡ് സ്പൈസ് നോക്കി എറിഞ്ഞ് അരിശം തീര്‍ത്തു അന്ന് .
മറ്റൊരിക്കല്‍ ചെയ്തത് ഒരറ്റ കൈ പ്രയോഗമായിരുന്നു. ഒരു തരം ബോംബു സ്ഫോടനം. ഒരു പുലര്‍ച്ചയ്ക്ക്, പ്രവാസികള്‍ക്കിടയില്‍ ബോംബ്‌ എന്ന് ഓമന പേരിട്ടു വിളിക്കുന്ന വിഷപ്പുക വമിക്കുന്ന ഒരു കുന്ത്രാണ്ടം കത്തിച്ചു വെച്ചു മുറിയില്‍. അന്ന് ഉച്ച ചൂടില്‍ ഉരുകി ഒലിക്കുമ്പോഴും മനസ്സ് നിറഞ്ഞു തുടിക്കുകയായിരുന്നു ...മൂട്ടയില്ലാത്ത ഗള്‍ഫിലെ ഒരു രാത്രിയെ കുറിച്ച് അന്ന് പകല് മുഴുവന്‍ ദിവാ സ്വപ്നം കണ്ടു. വിഷപ്പുക ശ്വസിച്ചു ചാവട്ടെ എല്ലാം!!
അന്ന് വൈകീട്ട് റൂമില്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ച നയനാന്ദകരമായിരുന്നു. മൂട്ടയും പാറ്റയും എന്ന് വേണ്ട സകലമാന ജൈവ ജാലങ്ങളും ചത്ത്‌ കിടക്കുന്നു....
മതി മറന്ന് ആനന്ദ നൃത്തം ചവിട്ടി... വെറുതെ രണ്ട് മൂന്നു തവണ തലകുത്തി മറിഞ്ഞു.ചൂളമടിച്ചു.പത്താനിയെ നോക്കി വെറുതെ കൊഞ്ഞനം കാട്ടി.
അന്ന് രാത്രി പതിവിലും നേരത്തെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു... തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും വെറുതെ കിടന്ന് സ്വയം ആഹ്ലാദിച്ചു......
പ്രതീക്ഷകളെ അപ്പാടെ തകിടം മറിച്ച് അന്ന് രാത്രി പിന്നെയും ചാവേറക്രമണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി.സ്ഫോടന പരമ്പരയെ അതിജീവിച്ച ഒരു പറ്റം മൂട്ടകള്‍ പ്രതികാര ദാഹം തീര്‍ത്തു...വിധവകളും കുട്ടികളും എന്നു വേണ്ട, പടുക്കിളവന്‍ മൂട്ടകള്‍ വരെ അന്ന് കുഞ്ഞു മാളങ്ങള്‍ വിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി സംഹാര താണ്ടാവമാടി.പിന്നീട് അത്തരം പോരാട്ടങ്ങള്‍ക്കൊന്നും മുതിരാതെ ആയുധം വെച്ച് സ്വയം കീഴടങ്ങി അനിവാര്യമായ ശരശയ്യയില്‍ കിടന്നുകൊടുക്കുകയല്ലാതെ നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു വേറെ.
റൂമിലെ നിവാസികളുടെ എണ്ണം നാലില്‍ നിന്നും എട്ടാക്കി ഉയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ഏറെ സന്തോഷവും സമാധാനവും തോന്നി.ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത് മൂട്ടകളുടെ കടി വീതം വെച്ച് പോകുമല്ലോ? ആ പ്രതീക്ഷയും അധികം വൈകാതെ തകിടം മറിഞ്ഞു.ഇരകളുടെ ബാഹുല്യം മൂട്ടകളെ പതിന്‍മടങ്ങ്‌ കരുത്തരാക്കി.അവ അസംഖ്യം പെറ്റു പെരുകി.
ഒരു തരം വൈരാഗ ബുദ്ധിയോടെ, ഒരു തരം അറപ്പോടെ മൂട്ടകളെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി പിന്നീട്.
കൂടിയതും കുറഞ്ഞതുമായ താപ നിലകളില്‍ ജീവിക്കാന്‍ അവയ്ക്ക് കഴിയുമെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉള്‍ക്കിടിലമുണ്ടാക്കി... ശരാ ശരി ഒരു മൂട്ടയുടെ ആയുസ്സ് അഞ്ചു വര്‍ഷമാണെന്നും ഒരു തുള്ളി ചോര പോലും കുടിക്കാതെ ഒരു വര്ഷം വരെ അവയ്ക്ക് ജീവിക്കനാവുമെന്നുമുള്ള വിവരങ്ങള്‍ ഇടി വെട്ടും പേമാരിയുമുണ്ടാക്കി.....തീക്കാറ്റ് അടിച്ചു.... ശത കോടി കിലോമീറ്റര്‍ വ്യാസമുള്ള ഈ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ മൂട്ടകളെന്ന മഹാ വിസ്മയം ഉഗ്ര രൂപികളായ പോലെ ..
മൂട്ടകള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പില്‍ പാവം മനുഷ്യന്‍ എത്രയോ നിസ്സഹായന്‍!!
ഒരു തരം കണ്ണ് രോഗം പോലെ നോക്കുന്നിടത്തെല്ലം മൂട്ടകള്‍ ഉണ്ടെന്ന ഒരു തോന്നല്‍... തൂണിലും തുരുമ്പിലും പാതയോരങ്ങളിലും വമ്പന്‍ കെട്ടിടങ്ങളുടെ ഉച്ചിയിലും എന്നു വേണ്ട പ്രാണ വായുവില്‍ പോലും മൂട്ടകള്‍!!
കനവുകളിലും നിനവുകളിലും എല്ലാം മൂട്ടകളെന്ന മഹാ വിസ്മയതിന്റെ ജനിതക രഹസ്യങ്ങള്‍ തേടി. മൂട്ടകളെ കുറിച്ചുള്ള പഠനം പിന്നെയും നീണ്ടു..
എങ്ങനെയായിരിക്കാം വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാസികള്‍ക്ക് വേണ്ടി; നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുന്‍പ് കൊടും ചൂടും ശൈത്യവുമുള്ള ഈ മണല്‍ കാട്ടില്‍ മൂട്ടകള്‍ കാത്തു കിടന്നത്??
എങ്ങനെയായിരിക്കാം പ്രവാസികള്‍ എത്തുന്നതിനു മുന്‍പ് ഏറെ കുറെ വിജനമായ ഇവിടെ മൂട്ടകള്‍ എത്തി ജീവിച്ചത്.????
അതോ പ്രവാസികല്‍ക്കൊപ്പം കടല്‍ കടന്ന് ഈ മണ്ണിലേക്ക് ചേക്കേറിയതാവുമോ ഈ മൂട്ടകളും.??
അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ മൂട്ടകളും പ്രവാസികളാണ്.......????
ലോഞ്ചുകളിലും മറ്റും പതിറ്റാണ്ട്കള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഇവിടേയ്ക്ക് വന്ന ആദ്യ കാല പ്രവാസികള്‍ക്കൊപ്പം മൂട്ടകളും അവരെ അനുഗമിച്ചിരിക്കാം.....
അവരുടെ കൊച്ചു കൊച്ചു ലഗേജുകളില്‍, കുപ്പായ കീശകളില്‍, ബംഗാളികളുടെ മുഷിഞ്ഞ മാറാപ്പുകളില്‍, പത്താനികളുടെ നിറം മങ്ങിയ കുര്‍തകളില്‍.... അങ്ങനെ .... അങ്ങനെ....
അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ മൂട്ടകളിലും വൈവിധ്യം കണ്ടേക്കാം.... മലബാറി മൂട്ടകള്‍....ബംഗാളി മൂട്ടകള്‍......ശ്രീലങ്കന്‍ മൂട്ടകള്‍...... ഫിലിപ്പൈനി മൂട്ടകള്‍....എല്ലാവരും പ്രവാസികളാണ്.......
തലമുറകളിലേക്ക് നീളുന്ന കര്‍മ്മ കാണ്ഡം എവിടെയൊക്കെയോ
കെട്ടു പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു...... തലമുറകളിലൂടെ പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു കിടക്കുന്ന രക്ത ബന്ധം പോലെ.....
മനസ്സിലേക്ക് ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചിറങ്ങുന്നതു പോലെ..ആ തിരിച്ചറിവിന്‍റെ സുകൃത ബോധത്തില്‍ പിന്നീടൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല....ഒന്നും.... ( ശുഭം)
(ഞാന്‍ ഓണ്‍ലൈനില്‍ എഴുതിയ ആദ്യത്തെ കഥ. 2011 ലാണ് ആദ്യമായി പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തത്. )
ഗള്‍ഫിലെ മൂട്ടകള്‍ . (കഥ) - നസറുദ്ധീന്‍ മണ്ണാര്‍ക്കാട്
https://www.facebook.com/nasrudeen.Mannarkkad
കാരുണ്യവാനായ ദൈവം എന്തിനാണ് ഈ മൂട്ടകളെ സൃഷ്ടിച്ചത്?എന്തിനായിരിക്കാം അവയെ ഒരു ജീവിത മാര്‍ഗം തേടി കടല്‍ കടന്നു ഈ മണലാരണ്യത്തില്‍ എത്തിയ അനേകായിരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വിന്യസിച്ചത്?
ചിന്തകളെല്ലാം ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ മൂട്ടയെന്ന ഒരു ജൈവ ബിന്ദുവിലേക്ക് കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.ഉറക്കിലും ഉണര്‍വിലും ചിന്തകളും സ്വപ്നങ്ങളും മൂട്ടയെന്ന ഒരു മഹാ ജൈവ പ്രതിഭാസതിലേക്ക് മാത്രമായി ഒതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ബാല്യ കാലങ്ങളിലെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഗള്‍ഫിന് വര്‍ണ്ണ കടലാസുകളില്‍ പൊതിഞ്ഞു നീട്ടിയ ഗള്‍ഫ്‌ മുട്ടായിയുടെ മധുരമായിരുന്നു....കണങ്കാലിന്റെ വെളുപ്പ്‌ കാണക്കെ ലുങ്കി മടക്കിയുടുത്ത് ഗള്‍ഫിന്റെ പകിട്ട് കാട്ടി നടക്കുമായിരുന്ന ദുബായ് മമ്മാലിക്കയുടെ അത്തറിന്റെ നറുമണമായിരുന്നു.അരുമ്പി തുടങ്ങിയ പഴയ ആല്‍ബങ്ങളിലെ ഫോട്ടോകളിലെ നിറക്കൂട്ടുകളായിരുന്നു.........
നാല് കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് മൂത്ത പെങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിന്റെ കടം വീട്ടാനാണ് കടല്‍ കടന്നു ഈ മണലാരണ്യത്തില്‍ എത്തിയത്... അന്ന് മുതലാണ് പൊള്ളുന്ന ജീവിതാനുഭാവങ്ങളിലേക്ക് മണലാരണ്യത്തിലെ കനത്ത ചൂടും രാത്രികളിലെ ഏകാന്തതയിലേക്ക് മൂട്ടകളുടെ വിഹാരവും കടന്നു കൂടിയത്...സര്‍വത്ര മൂട്ടകള്‍!സര്‍വ്വ വ്യാപികള്‍ !! സര്‍വ്വ സംഹാരികള്‍ !!! ഹൊ!!!!
പകല് മുഴുവന്‍ കത്തുന്ന സൂര്യന് കീഴില്‍ ചോര നീരാക്കിയ അധ്വാനം....രാത്രിയോ? ലൈറ്റണച്ചു കിടന്നാലുടന്‍ എവിടെ നിന്നോ ഇരമ്പി ഇരച്ചു വന്ന് ചോര കുടിക്കുന്ന മൂട്ടകളെന്ന വിനാശകാരികള്‍.... ദേഹം മുഴുവന്‍ അരിച്ചു നടന്ന് ചോര കുടിച്ചു വയര്‍ നിറച്ച്‌ അവ സ്വയം പിന്തിരിയണം ഒരു പോള കണ്ണടക്കാന്‍ .....രാത്രിയുടെ അവസാന യാമങ്ങളില്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും ആവുമത്.....
മൂട്ടകള്‍, ചെമമണ്ണ് തേച്ച പഴയ പനമ്പ് കെട്ടിയ കുടിലിലെ കുട്ടിക്കാലം ഓര്‍മിപിച്ചു.....ആ ചുമരിലെ കുഞ്ഞു മാളങ്ങളില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന മൂട്ടകളെ ചിമ്മിനി വിളക്കിന്‍റെ നുറുങ്ങു വെട്ടത്തില്‍ വേട്ടയാടിയിരുന്ന വല്ലുമമയെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു അവരുടെ തിമിര കണ്ണുകളെയും ഞരമ്പ് തെളിഞ്ഞ കൈകളെയും പരുക്കന്‍ വിരല്‍ തുമ്പുകളില്‍ പറ്റി ചേര്‍ന്ന ചോരയും അതിന്റെ രൂക്ഷമായ മണത്തെയും ഓര്‍മിപിച്ചു ........
മൂട്ടകള്‍, ഒത്തു പള്ളി മോല്ലാക്കയെയും അവിടവിടം രക്തം കട്ട പിടിച്ചു കിടന്ന അരുമ്പി തുടങ്ങിയ മുഷിഞ്ഞ വെള്ള കുപ്പയത്തെയും നെറ്റിയിലെ തഴമ്പിനെയും മുഖത്തെ ച്ചുളിവുകളെയും ഓര്‍മിപ്പിച്ചു.....
അപ്പോഴൊക്കെ പരേതാത്മക്കള്‍ക്ക് പര ലോക സൌഖ്യവും മൂട്ടകള്‍ക്ക്‌ ശാപവും ചൊരിഞ്ഞു.
ക്യാമ്പുകളില്‍ നിന്ന് ക്യാമ്പുകളിലേക്കുള്ള ഇടവിട്ടുള്ള യാത്രകളിലുടനീളം മൂട്ടകളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകള്‍ അലോസരപെടുതിയിരുന്നു... ചിലപ്പോള്‍ നഗര പ്രാന്തങ്ങളിലേക്ക്, ചിലപ്പോള്‍ പോര്‍ട്ടബിള്‍ ക്യാബിനുകളിലെക്ക്, മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ മണലാരണ്യത്തിലെ വിജനമായ വെളിമ്പുറങ്ങളിലേ ഇരുട്ടിന്‍റെ ഇരുട്ടിലേക്ക്..... എല്ലായിടത്തും അസംഖ്യം മൂട്ടകള്‍ ആഹാരവും ജീവ രക്തവും തേടി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ക്യാമ്പുകളില്‍ നിന്ന് ക്യാമ്പുകളിലേക്കുള്ള ഇടവിട്ടുള്ള യാത്രകളിലുടനീളം മൂട്ടകളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകള്‍ അലോസരപെടുതിയിരുന്നു... ചിലപ്പോള്‍ നഗര പ്രാന്തങ്ങളിലേക്ക്, ചിലപ്പോള്‍ പോര്‍ട്ടബിള്‍ ക്യാബിനുകളിലെക്ക്, മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ മണലാരണ്യത്തിലെ വിജനമായ വെളിമ്പുറങ്ങളിലേ ഇരുട്ടിന്‍റെ ഇരുട്ടിലേക്ക്..... എല്ലായിടത്തും അസംഖ്യം മൂട്ടകള്‍ ആഹാരവും ജീവ രക്തവും തേടി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രവാസത്തിന്‍റെ ആദ്യ നാളുകളില്‍ അല്പം ചെറുത്തു നില്പ് നടത്തി നോക്കിയിരുന്നു ......അതിനായി ആദ്യം മുഷിഞ്ഞു നിറം മങ്ങിയ പഴയ ബെഡ് ഷീറ്റ് മാറ്റി തൂവെള്ള നിറമുള്ള മറ്റൊന്ന് വാങ്ങി....ബെഡിന്റെ മുക്കു മൂലകളില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂട്ടകളെ തിരഞ്ഞു പിടിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും ലളിതമായ മാര്‍ഗം ആണത്.
റൂമിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് കനത്ത ഇരുട്ട് പരക്കുമ്പോള്‍ ഇരമ്പി ഇരച്ചു വരുന്ന മൂട്ടകളെ മൊബൈലിലെ ടോര്‍ച് ഓപ്ഷന്‍ ഓണ്‍ ചെയ്ത് പിടികൂടുകയായിരുന്നു അടുത്ത പടി. ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണത്തിനെ പിടികൂടുമ്പോഴേക്ക് ബാക്കിയുള്ളവ ഓടി മറയും.. പിടി കൂടിയവയെ ബെഡിന്റെ മെറ്റല്‍ ഫ്രൈമുകളില്‍ അമര്‍ത്തി പ്രതികാരം തീര്‍ക്കും.....ഓടി മറഞ്ഞവയെ പിന്തുടരാതെ ടോര്‍ച് ഓഫ് ചെയ്ത് ഊഴം കാത്തു കിടക്കും.
ആ പോരാട്ടം അധിക കാലം നീണ്ടു നിന്നില്ല. സഹാവാസിയായ ഒരു പരുക്കന്‍ പത്താനിയുടെ മുരള്‍ച്ചയില്‍ അതവസാനിച്ചു.
"ലൈറ്റ് ബന്ദ് കരോ ഭായ്..."
മൊബൈല്‍ ടോര്‍ച് ഓഫ് ചെയ്ത് ഉറങ്ങാനാണ് അവന്‍റെ ഉത്തരവ്... പുഷ്തു ഭാഷയില്‍ പിന്നെയും എന്തോക്കൊയോ അവന്‍ പിറു പിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് മിണ്ടാതെ കിടന്നു കുറെ നേരം. പിന്നീടെപ്പോഴോ ഇരമ്പി ഇരച്ചു വന്ന ഒന്നു രണ്ടു മൂട്ടകളെ തപ്പി പിടിച്ച് അവന്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ബെഡ് സ്പൈസ് നോക്കി എറിഞ്ഞ് അരിശം തീര്‍ത്തു അന്ന് .
മറ്റൊരിക്കല്‍ ചെയ്തത് ഒരറ്റ കൈ പ്രയോഗമായിരുന്നു. ഒരു തരം ബോംബു സ്ഫോടനം. ഒരു പുലര്‍ച്ചയ്ക്ക്, പ്രവാസികള്‍ക്കിടയില്‍ ബോംബ്‌ എന്ന് ഓമന പേരിട്ടു വിളിക്കുന്ന വിഷപ്പുക വമിക്കുന്ന ഒരു കുന്ത്രാണ്ടം കത്തിച്ചു വെച്ചു മുറിയില്‍. അന്ന് ഉച്ച ചൂടില്‍ ഉരുകി ഒലിക്കുമ്പോഴും മനസ്സ് നിറഞ്ഞു തുടിക്കുകയായിരുന്നു ...മൂട്ടയില്ലാത്ത ഗള്‍ഫിലെ ഒരു രാത്രിയെ കുറിച്ച് അന്ന് പകല് മുഴുവന്‍ ദിവാ സ്വപ്നം കണ്ടു. വിഷപ്പുക ശ്വസിച്ചു ചാവട്ടെ എല്ലാം!!
അന്ന് വൈകീട്ട് റൂമില്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ച നയനാന്ദകരമായിരുന്നു. മൂട്ടയും പാറ്റയും എന്ന് വേണ്ട സകലമാന ജൈവ ജാലങ്ങളും ചത്ത്‌ കിടക്കുന്നു....
മതി മറന്ന് ആനന്ദ നൃത്തം ചവിട്ടി... വെറുതെ രണ്ട് മൂന്നു തവണ തലകുത്തി മറിഞ്ഞു.ചൂളമടിച്ചു.പത്താനിയെ നോക്കി വെറുതെ കൊഞ്ഞനം കാട്ടി.
അന്ന് രാത്രി പതിവിലും നേരത്തെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു... തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും വെറുതെ കിടന്ന് സ്വയം ആഹ്ലാദിച്ചു......
പ്രതീക്ഷകളെ അപ്പാടെ തകിടം മറിച്ച് അന്ന് രാത്രി പിന്നെയും ചാവേറക്രമണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി.സ്ഫോടന പരമ്പരയെ അതിജീവിച്ച ഒരു പറ്റം മൂട്ടകള്‍ പ്രതികാര ദാഹം തീര്‍ത്തു...വിധവകളും കുട്ടികളും എന്നു വേണ്ട, പടുക്കിളവന്‍ മൂട്ടകള്‍ വരെ അന്ന് കുഞ്ഞു മാളങ്ങള്‍ വിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി സംഹാര താണ്ടാവമാടി.പിന്നീട് അത്തരം പോരാട്ടങ്ങള്‍ക്കൊന്നും മുതിരാതെ ആയുധം വെച്ച് സ്വയം കീഴടങ്ങി അനിവാര്യമായ ശരശയ്യയില്‍ കിടന്നുകൊടുക്കുകയല്ലാതെ നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു വേറെ.
റൂമിലെ നിവാസികളുടെ എണ്ണം നാലില്‍ നിന്നും എട്ടാക്കി ഉയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ഏറെ സന്തോഷവും സമാധാനവും തോന്നി.ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത് മൂട്ടകളുടെ കടി വീതം വെച്ച് പോകുമല്ലോ? ആ പ്രതീക്ഷയും അധികം വൈകാതെ തകിടം മറിഞ്ഞു.ഇരകളുടെ ബാഹുല്യം മൂട്ടകളെ പതിന്‍മടങ്ങ്‌ കരുത്തരാക്കി.അവ അസംഖ്യം പെറ്റു പെരുകി.
ഒരു തരം വൈരാഗ ബുദ്ധിയോടെ, ഒരു തരം അറപ്പോടെ മൂട്ടകളെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി പിന്നീട്.
കൂടിയതും കുറഞ്ഞതുമായ താപ നിലകളില്‍ ജീവിക്കാന്‍ അവയ്ക്ക് കഴിയുമെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉള്‍ക്കിടിലമുണ്ടാക്കി... ശരാ ശരി ഒരു മൂട്ടയുടെ ആയുസ്സ് അഞ്ചു വര്‍ഷമാണെന്നും ഒരു തുള്ളി ചോര പോലും കുടിക്കാതെ ഒരു വര്ഷം വരെ അവയ്ക്ക് ജീവിക്കനാവുമെന്നുമുള്ള വിവരങ്ങള്‍ ഇടി വെട്ടും പേമാരിയുമുണ്ടാക്കി.....തീക്കാറ്റ് അടിച്ചു.... ശത കോടി കിലോമീറ്റര്‍ വ്യാസമുള്ള ഈ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ മൂട്ടകളെന്ന മഹാ വിസ്മയം ഉഗ്ര രൂപികളായ പോലെ ..
മൂട്ടകള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പില്‍ പാവം മനുഷ്യന്‍ എത്രയോ നിസ്സഹായന്‍!!
ഒരു തരം കണ്ണ് രോഗം പോലെ നോക്കുന്നിടത്തെല്ലം മൂട്ടകള്‍ ഉണ്ടെന്ന ഒരു തോന്നല്‍... തൂണിലും തുരുമ്പിലും പാതയോരങ്ങളിലും വമ്പന്‍ കെട്ടിടങ്ങളുടെ ഉച്ചിയിലും എന്നു വേണ്ട പ്രാണ വായുവില്‍ പോലും മൂട്ടകള്‍!!
കനവുകളിലും നിനവുകളിലും എല്ലാം മൂട്ടകളെന്ന മഹാ വിസ്മയതിന്റെ ജനിതക രഹസ്യങ്ങള്‍ തേടി. മൂട്ടകളെ കുറിച്ചുള്ള പഠനം പിന്നെയും നീണ്ടു..
എങ്ങനെയായിരിക്കാം വരാനിരിക്കുന്ന പ്രവാസികള്‍ക്ക് വേണ്ടി; നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുന്‍പ് കൊടും ചൂടും ശൈത്യവുമുള്ള ഈ മണല്‍ കാട്ടില്‍ മൂട്ടകള്‍ കാത്തു കിടന്നത്??
എങ്ങനെയായിരിക്കാം പ്രവാസികള്‍ എത്തുന്നതിനു മുന്‍പ് ഏറെ കുറെ വിജനമായ ഇവിടെ മൂട്ടകള്‍ എത്തി ജീവിച്ചത്.????
അതോ പ്രവാസികല്‍ക്കൊപ്പം കടല്‍ കടന്ന് ഈ മണ്ണിലേക്ക് ചേക്കേറിയതാവുമോ ഈ മൂട്ടകളും.??
അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ മൂട്ടകളും പ്രവാസികളാണ്.......????
ലോഞ്ചുകളിലും മറ്റും പതിറ്റാണ്ട്കള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഇവിടേയ്ക്ക് വന്ന ആദ്യ കാല പ്രവാസികള്‍ക്കൊപ്പം മൂട്ടകളും അവരെ അനുഗമിച്ചിരിക്കാം.....
അവരുടെ കൊച്ചു കൊച്ചു ലഗേജുകളില്‍, കുപ്പായ കീശകളില്‍, ബംഗാളികളുടെ മുഷിഞ്ഞ മാറാപ്പുകളില്‍, പത്താനികളുടെ നിറം മങ്ങിയ കുര്‍തകളില്‍.... അങ്ങനെ .... അങ്ങനെ....
അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ മൂട്ടകളിലും വൈവിധ്യം കണ്ടേക്കാം.... മലബാറി മൂട്ടകള്‍....ബംഗാളി മൂട്ടകള്‍......ശ്രീലങ്കന്‍ മൂട്ടകള്‍...... ഫിലിപ്പൈനി മൂട്ടകള്‍....എല്ലാവരും പ്രവാസികളാണ്.......
തലമുറകളിലേക്ക് നീളുന്ന കര്‍മ്മ കാണ്ഡം എവിടെയൊക്കെയോ
കെട്ടു പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു...... തലമുറകളിലൂടെ പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു കിടക്കുന്ന രക്ത ബന്ധം പോലെ.....
മനസ്സിലേക്ക് ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചിറങ്ങുന്നതു പോലെ..ആ തിരിച്ചറിവിന്‍റെ സുകൃത ബോധത്തില്‍ പിന്നീടൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല....ഒന്നും.... ( ശുഭം)
(ഞാന്‍ ഓണ്‍ലൈനില്‍ എഴുതിയ ആദ്യത്തെ കഥ. 2011 ലാണ് ആദ്യമായി പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തത്. )
No comments:
Post a Comment